Prawdziwy duch

Kiedy mówimy o duchu zgodnie z prawdą? Kiedy mówimy prawdziwie o duchu? Mówimy o duchu prawdziwie, mamy prawo mówić o duchu tylko wtedy, gdy mamy na myśli ducha jako twórcę materii. Najgorszym sposobem mówienia o duchu – mimo to, że takie mówienie jest dzisiaj postrzegane jako bardzo piękne – jest to, traktujące ducha jakby mieszkał w utopii, tak jakby duch nie powinien w ogóle dotykać materii. Nie, kiedy mówimy o duchu, musimy mieć na myśli ducha, który posiada zdolność zanurzenia się bezpośrednio w materii. A kiedy mówimy o nauce duchowej, musimy wyobrażać sobie ją nie tylko wznoszącą się ponad naturą, ale jako zgodną w tym samym czasie z nauką przyrodniczą. Kiedy mówimy o duchu, musimy rozumieć ducha, z którym człowiek również może się zjednoczyć poprzez medytację, wplatając siebie nawet w życie społeczne. Duch, o którym mówi się tylko w salonie, który chciałby zadowalać się dobrocią i braterską miłością, ale który nie ma zamiaru zanurzyć się w naszym codziennym życiu – taki duch nie jest prawdziwym duchem, i wielbienie takiego ducha nie jest wielbieniem prawdziwego ducha, lecz jest właśnie emanacją materializmu.


Źródło: link

Reklamy

1 thought on “Prawdziwy duch”

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s