Pierwsze siedem lat

Dziecko w ciągu pierwszych siedmiu lat jest naprawdę całkowicie okiem. Rozważmy teraz tą myśl: w oku tworzony jest obraz, odwrócony obraz każdego obiektu zewnętrznego. Tego uczy zwyczajna fizyka. To, co jest na zewnątrz w świecie można odnaleźć w oku w postaci obrazu. Tutaj fizyka się zatrzymuje, ale ten proces tworzenia obrazu jest naprawdę jedynie początkiem tego, co powinno się wiedzieć odnośnie oka; jest to najbardziej zewnętrzny fakt fizyczny.

Ale jeśli fizyk spojrzałby na ten obraz z subtelniejszym poczuciem obserwacji, to zobaczyłby, że determinuje to przebieg cyrkulacji krwi w naczyniówce. Cała naczyniówka uwarunkowana jest jej krążeniem krwi poprzez charakter obrazu w oku. Całe oko dostosowuje się do tych rzeczy. Są to subtelniejsze procesy, które nie są brane pod uwagę przez naszą zwykłą fizykę. Ale dziecko w czasie pierwszych siedmiu lat jest naprawdę okiem. Jeśli coś wydarza się w otoczeniu dziecka, powiedzmy, gdy w skrajnym przypadku, w napadzie temperamentu ktoś staje się wściekle rozgniewany, wtedy całe dziecko będzie miało w sobie ten obraz wybuchu gniewu. Ciało eteryczne robi zdjęcie, a od niego coś przechodzi do całego obiegu krwi i do układu metabolicznego, to coś jest związane z tym wybuchem gniewu.

Dzieje się tak w ciągu pierwszych siedmiu lat i organizm dostosowuje się względem tego. Oczywiście nie są to wydarzenia grubo ciosane, tylko subtelne procesy. Ale jeśli dziecko dorasta przy wściekłym ojcu lub przy nauczycielu o gwałtownym usposobieniu, to system naczyń, naczynia krwionośne będą podążały torami gniewu. Skutek tej wszczepionej we wczesnych latach tendencji będzie pozostawał przez całą resztę życia.

Są to sprawy, które mają największe znaczenie dla małego dziecka. To, co mówisz do dziecka, czego je uczysz, nie tworzy w nim jeszcze żadnego odcisku, o ile nie naśladuje ono tego, co mówisz w swojej przemowie. Ale znaczenie ma to, kim jesteś; jeśli jesteś dobry, to ta dobroć pojawi się w twoich gestach, a jeśli jesteś zły, gwałtowny, to ta złość również pojawi się w twoich gestach – krótko mówiąc, wszystko co robisz przechodzi do dziecka (w dziecko) i kontynuuje w nim swoje istnienie. Jest to istotny punkt. Dziecko jest całkowicie narządem zmysłu, i reaguje na wszystkie wrażenia pobudzone w nim przez ludzi dookoła niego. W związku z tym, istotnym jest nie wyobrażać sobie, że dziecko może nauczyć się co jest dobre lub co jest złe, że może nauczyć się tego czy tamtego, istotnym jest wiedzieć, że wszystko, co odbywa się w obecności dziecka, przekształcane jest w jego dziecięcym organiźmie w ducha, w duszę i w ciało. Zdrowie całego życia zależy od tego, jak człowiek prowadzi siebie w obecności dziecka. Skłonności, które rozwija dziecko zależne są od tego, jak ludzie zachowują się w jego obecności.

 


Źródło: link

Reklamy

Autor: Antropozofiablog

Witam na blogu poświęconym Rudolfowi Steinerowi i jego dziełu - Antropozofii. Na miarę swoich możliwości tłumaczę wykłady Rudolfa Steinera i fragmenty z jego wykładów. Tutaj chcę oddać głos panu Steinerowi: "Dzisiaj będziemy zajmować się czymś, co pokaże nam jak istotnym jest, w oparciu o badania, które mogą być wykonane w wyższych światach, doświadczać tego, co przyszłość trzyma dla ludzkości. Misja ruchu Nauki Duchowej wiąże się z ważnymi wydarzeniami okresu przejściowego, w którym właśnie żyjemy. Stąd też możemy być pewni, że jeszcze wiele leży przed nami w przyszłości, i dlatego w Nauce Duchowej szukamy przewodnictwa w podejmowaniu odpowiednich działań w chwili obecnej."

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s