Zasadzanie życia duchowego na zewnętrznych czynach

Wiele osób zasadza życie duchowe na zewnętrznych czynach, na włosiennicy, paskach, postach, czuwaniach i tym podobnych umartwieniach ciała.

Inni znowu, a zwłaszcza niewiasty, sądzą, że są bardzo doskonałe w cnocie, kiedy nawykną odmawiać usty wiele modłów i różańców, kiedy po kilka mszy słuchają, na każdym są obecne nabożeństwie, przesiadują długie godziny w kościele i często komunikują.

Są i tacy, a nawet z pomiędzy osób zakonnych, co mniemają, że to jest doskonałość, kiedy kto prawie nieustannie znajduje się w chórze, miłuje zacisze, milczenie, zachowuje regułę zakonną.

A tak, jedni na tych, drudzy na owych ćwiczeniach gruntują doskonałość; wszyscy ci jednak bardzo błądzą i mylą się; zasadzają bowiem doskonałość na zewnętrznych czynach, które są usposobieniem do doskonałości, albo jej wypływem – ale nigdy na nich istotna nie polega doskonałość.

[…] Są także powyżej wskazane czyny, już wynikiem doskonałej cnoty, osób prawdziwie rządzących się duchem świętych; które trapią swe ciało, już dla ukarania za ubiegłe zdrożności, już dla upokorzenia go, poddaniem go całkowicie pod wolę Boga. Takie osoby uchodzą w zacisze, miłują osobność, milczenie, unikają stosunków ze światem, aby uchroniły się najmniejszych uchybień, aby ich towarzystwem było jedynie Niebo i Anieli!

[…] Przeciwnie się dzieje z osobami jeszcze zmysłowymi, dalekimi od doskonałości, które całą pobożność swoją zasadzają na powierzchownych sprawach; te bowiem sprawy powierzchowne bardzo często są im do zguby powodem i więcej im szkodzą niż jawne upadki; nie dlatego, że były złe same w sobie, ale dlatego, że ich źle owe osoby używają.

– Wawrzyniec Scupoli: Utarczka Duchowa

 

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał, 
stałbym się jak miedź brzęcząca 
albo cymbał brzmiący.

Gdybym też miał dar prorokowania
i znał wszystkie tajemnice,
i posiadał wszelką wiedzę,
i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił.
a miłości bym nie miał, 
byłbym niczym.

I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie,
lecz miłości bym nie miał, 
nic bym nie zyskał.

– Apostoł Paweł

 

Człowiek przechodzi fundamentalną zmianę wtedy, gdy zmienia się jego dusza. Zmiana siebie związana jest w pierwszej kolejności z duszą, z miłością i z wiarą.

Tak więc, jeśli w człowieku płynie energia, jeśli jego dusza się rozwija, jeśli staje się bardziej miłujący, oznacza to, że jest z nim wszystko w porządku.

[…]

Tak więc, człowiek zdolny do głębokich zmian to człowiek, który potrafi zaakceptować swoją śmierć, który potrafi przyjąć straty z godnością i dobrodusznością, i który potrafi zachować miłość w jakiejkolwiek bolesnej sytuacji. Bez tego zmiany będą jedynie powierzchowne.

[…]

Jeśli prosimy o fizyczne zdrowie, to tylko po to, aby zwiększyć miłość w duszy, ponieważ nasze ciało, nasze sumienie i nasz los muszą nam w tym pomagać.

[…]

Miłość to wieczność, a wyrafinowane uczucia, świadomość, ideały, pojęcia sprawiedliwości są tymczasowe. Miłość nie powinna być utożsamiana z tym, co tymczasowe i ulotne. Miłość jest wiecznością; miłość jest tym, co łączy nas z Bogiem.

– Siergiej Łazariew

Czytaj dalej „Zasadzanie życia duchowego na zewnętrznych czynach”

Siergiej Łazariew – Kim jestem?

Do filmu dodane są napisy.

Każdego ranka, po obudzeniu zadajcie sobie pytanie: „Kim jestem?“ – dobrze wam to zrobi.

[…] By móc dowiedzieć się kim jesteśmy, okresowo musimy porzucać system fałszywych celów. Post został przedstawiony właśnie w tym celu.

W przeszłości przekaz był taki: zrób post i będzie dobrze. Obecnie kapłani i nawet lekarze, którzy zalecają post, podkreślają, że post nie jest jedynie ograniczeniem spożywania, ale również odwróceniem się od seksu, problemów, a nawet od codziennych czynności, planów i celów.

Oznacza to, że musisz otrząsnąć się ze wszystkiego, co przykleja twoją duszę do instynktów.

Czytaj dalej „Siergiej Łazariew – Kim jestem?”

Siergiej Łazariew – Do jakiego stopnia nasz los jest z góry ustalony?

Do filmu dodane są napisy.

Mamy także emocje podświadome. Są to emocje, które wytyczają nam ścieżkę. One definiują nasz los, naszą przyszłość i ostatecznie nasze zdrowie.

[…] Jakiekolwiek są twoje uczucia, to taka też jest twoja przyszłość. […] Przyszłość może się zmienić wtedy, gdy zmienił się charakter, emocje i spojrzenie na świat.

Czytaj dalej „Siergiej Łazariew – Do jakiego stopnia nasz los jest z góry ustalony?”

Siergiej Łazariew – O Miłości

Do filmu dodane są napisy.

Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą

Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe,
zniknie to, co jest tylko częściowe.

Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno;
wtedy zaś [ujrzymy] twarzą w twarz.
Teraz poznaję po części,
wtedy zaś będę poznawał tak, jak sam zostałem poznany.

– Apostoł Paweł

Czytaj dalej „Siergiej Łazariew – O Miłości”

Siergiej Łazariew – Gotowość do wewnętrznej zmiany

Do filmu dodane są napisy. Czytaj dalej „Siergiej Łazariew – Gotowość do wewnętrznej zmiany”

Siergiej Łazariew – Czy wystarczy dobrze odnosić się do ludzi?

Do filmu dodane są napisy.

Przewodnicy ślepi, którzy przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda!

Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są one zdzierstwa i niepowściągliwości. Faryzeuszu ślepy! Oczyść wpierw wnętrze kubka, żeby i zewnętrzna jego strona stała się czysta.

Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa. Tak i wy z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości. Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy!

– Mt, 23

Czytaj dalej „Siergiej Łazariew – Czy wystarczy dobrze odnosić się do ludzi?”

Siergiej Łazariew – Religijna naiwność

Do filmu dodane są napisy.

Ani jeden z nich [wróbli] nie spadnie na ziemię bez wiedzy waszego Ojca. Nawet wasze włosy na głowie wszystkie są policzone.

Czytaj dalej „Siergiej Łazariew – Religijna naiwność”

Ryszard Klein – „Czwartkowe Obiady” u Rysia. Część VIII, Piętno oceny i rywalizacji

Czytaj dalej „Ryszard Klein – „Czwartkowe Obiady” u Rysia. Część VIII, Piętno oceny i rywalizacji”

Siergiej Łazariew – Dwa przeciwieństwa w pokorze


Poniżej wklejam tłumaczenie na podstawie lektora.

Pokora to przede wszystkim akceptacja Bożej woli, i aktywność ludzkiej woli. Podałem przykład mówiący o tym, co przydarzało się znanemu sportowcowi, a teraz doktorowi „Cool“. Opisałem to w książce, Walentin De Cool był akrobatą, spadł z 30 metrów na arenę cyrku i złamał sobie kręgosłup.

Lekarze mu powiedzieli: już nigdy się z tego nie podniesiesz; bądź pokorny i zaakceptuj to, co się stało. Czytaj dalej „Siergiej Łazariew – Dwa przeciwieństwa w pokorze”