Po śmierci

Kiedy przechodzimy przez bramę śmierci, po naszym życiu na Ziemi jest kilka dni, kiedy obrazy właśnie skończonego życia występują przed nami w olbrzymiej perspektywie. Te obrazy pojawiają się nagle: zdarzenia z dawnych lat oraz z kilku ostatnich dni są tam jednocześnie. Czytaj dalej „Po śmierci”

Kamaloka – teraz sam muszę doznawać tego bólu i cierpienia

Podczas swojego życia człowiek nie czyni jedynie tego, co przynosi przyjemność; żyje on także w towarzystwie innych ludzi oraz innych stworzeń. Świadomie czy nieświadomie, umyślnie czy nieumyślnie, powoduje on przyjemność i ból, radość i smutek u zwierząt i ludzi. Wszystkie takie okoliczności spotkają go ponownie podczas przeżywania okresu Kamaloki Czytaj dalej „Kamaloka – teraz sam muszę doznawać tego bólu i cierpienia”

Kamaloka

Istnieje wewnętrzny związek pomiędzy aktywnością człowieka a jego narządami. Człowiek potrzebuje swoich narządów dla najniższych jak i dla najwyższych impulsów; potrzebuje ich także w sztuce. Kiedy ktoś raz na zawsze wchłonął wszystko ze świata, wtedy nie ma on już dalszego użytku (pożytku) ze swoich narządów. Pomiędzy narodzinami a śmiercią człowiek przyzwyczaja się do postrzegania świata poprzez swoje narządy (zmysłów). Po śmierci to, do czego się przyzwyczaił musi powoli zostać odłożone na bok. Czytaj dalej „Kamaloka”