Wyższe Ja; błędy „oświeconych” (2)

Ważną rzeczą jest, by nie wpatrywać się w siebie, tylko starać się poznać Wielką Jaźń, która z góry na nas świeci. Niższa jaźń mówi: „Stojąc tutaj jest mi zimno“. Wyższa Jaźń mówi: „Jestem także zimnem, gdyż jako część jednej Jaźni żyję w zimnie i tworzę sobie zimno“. Czytaj dalej „Wyższe Ja; błędy „oświeconych” (2)”

Reklamy

Wyższe Ja; błędy „oświeconych”

Wyższe samopoznanie zaczyna się dopiero wtedy, gdy możemy powiedzieć, że nasze wyższe ja nie jest w naszym zwykłym „ja”. Jest ono w całym wielkim świecie na zewnątrz, w Słońcu, w Księżycu, w kamieniu czy w zwierzęciu: Wszędzie można odnaleźć tą samą niezbędną istotę, która jest w nas. Czytaj dalej „Wyższe Ja; błędy „oświeconych””

Strażnik progu świata duchowego

Możemy powiedzieć, że w człowieku ukryta jest istota, która pilnie czuwa i strzeże granicy, którą trzeba przekroczyć przy wejściu do świata nadzmysłowego. Czytaj dalej „Strażnik progu świata duchowego”

Modlitwa Pana w wersji Rudolfa Steinera

Ojcze,
Któryś był, jesteś i będziesz,
w naszej najskrytszej istocie,

Niech twe imię będzie wielbione
i chwalone w nas.

Niech twe królestwo rośnie
w naszych czynach i w najgłębszym życiu naszym. Czytaj dalej „Modlitwa Pana w wersji Rudolfa Steinera”

Bardzo często żąda się, by prawda była bardzo prosta

Jeśli ktoś chciałby zrozumieć mechaniczne działanie zegarka, musiałby mieć na uwadze połączenie kół itd. Mimo to przypuszcza się, że można mówić o najwyższej istocie człowieka, bez konieczności podejmowania trudu zdobycia poznania ludzkiej natury. Czytaj dalej „Bardzo często żąda się, by prawda była bardzo prosta”